fragment

SOLDAAT
Ik had een prachtig visioen, mama.
Ik stond op de hoogste berg van de aarde
en ik kon de hele wereld zien.
Vraag me niet hoe
maar ik kon elk plekje tegelijk zien.
Het was of ik overal tegelijk was
en alsof mijn blik door alles heendrong.
En weet je wat ik zag, mama?
Ik zag hoe alle moeders en alle vrouwen
van de hele wereld, op precies hetzelfde moment
in hun voordeur gingen staan.
En ik hoorde ze roepen;
in duizenden talen
en toch verstond ik ze allemaal.
Ze riepen: “Jongens,
het is tijd om naar huis te komen;
de tafel is gedekt, het eten is klaar.”
En ik zag hoe op alle slagvelden
en aan alle fronten van de wereld,
eerst de soldaten hun wapens neerlegden
en dan de officieren
en allen gingen ze op weg naar huis.
O, je had dat moeten zien, mama:
niets kon hen tegenhouden;
geen stormen, geen hitte;
geen honger, geen vermoeidheid.
Door ijsvlaktes en woestijnen
over bergen en zeeën
door wouden en velden
door steden en dorpen
gingen ze naar huis.